13697

gedicht, haiku
19 februari 2019

ik ontmoet de nacht voor alle eerste keren
voor het eerst in tijden bewust en horend naar haar toe
ik wist niet dat het hier zo regenen kon
niet dat het hier al was begonnen
de waterval die je grieven versterkt
en ze meeneemt en terugkomt en schreeuwt als door een waterrad

veel te vroeg hoor je al niets meer
dat is een begin