13779

gedicht
12 mei 2019

Boven de stad vallen stapelwolken uiteen, randen rafelend als ooit het Romeinse rijk. Uit een kop thee op de tuintafel stijgen nieuwe rafelranden op, terugkerend vocht dat in wolken zal wonen en overwinteren in de oceaan.

 

kort licht op balkon
achter gisterfeestlichtjes
waait de regen uiteen