13669

gedicht, vrij
22 januari 2019
Verduistering

vorstnacht bij fel maanlicht
meter voor meter projecteert de zon
een foto zoals de astronauten namen:
stukken aarde, een negatief in rood en zwart

van ver op het maangezicht.
sterren, in nieuwgeboren duisternis verschenen,
wachten tot de ochtendspits begint.

een nacht lang: de stilte het donker
het donker de stilte
en dan plots boven gebouwen

tevoorschijn.