13063

gedicht, vrij

ik hielp je met een hand de helling op, ik
haalde iets uit je haar dat daar niet hoorde

een dag in het graslicht
zomer in heuvels van ijsplaten nog zuchtend
mijn blik steunde op je schouder
je huid van zon bruiner dan een minuut daarvoor

er was geen weg terug, alleen naar boven, jij
haalde iets uit mijn hoofd dat daar niet hoorde

er was water tussen de bomen
schapen dwarrelden als kleine zinnen langs je hoofd
jij had last van je rug op blote voeten, je was mooier
dan alles wat verder in dat landschap was