13826

gedicht, haibun, haiku
28 juni 2019

Weer fris genoeg (het weer) om thee te drinken. Nog rustig in de stad, weinig snelweggeluiden. Zo’n eigenaardig gekleurde morgen, een dag ontdaan van iets waar ik nooit een woord voor gevonden heb.

naar binnen gekeerd
in het ruisen van de stad
verdwijnt hij steeds meer

13825

haiku
27 juni 2019

(honger)

‘s morgens op het balkon
het ontbijt van de buurvrouw
ruik ik met mijn maag

13812

gedicht, haiku
14 juni 2019

geluid van regen
het maar niet opkomen van
plant onder plastic

13810

gedicht, haiku
12 juni 2019

ergens van boven
zwarte luchten, zwarte inkt
druppels op papier

13806

gedicht, haiku
8 juni 2019

zaterdagmorgen
door slaapkamerramen schreeuwt
de man zonder rem

13804

gedicht, haiku
6 juni 2019

mensen op een plein
droge zomerbladeren
hun silhouetten

13803

gedicht, haiku
5 juni 2019

lopen langs de gracht
een hangplant grijpt naar water
drijft dan weer voorbij

13796

gedicht, haiku
29 mei 2019

het negende uur
uit de laatste vogelzang
loopt de dag al leeg

13791

gedicht, haiku
24 mei 2019

op een dakterras
valt kraai plastic vogel aan
woest, onbegrepen

13790

gedicht, haiku
23 mei 2019

schrijvend onder de Esdoorn
rimpelen mijn handen
in weerspiegelend water

13785

gedicht, haiku
18 mei 2019

liggend in het park
lengende schaduwletters
de gevluchte Os

13780

gedicht, haibun, haiku
13 mei 2019

Bij het vallen van de avond trekt men deuren in het slot. In het klikken hoor je weerkaatsingen van de buitenmuren komen, in het dreunen voel je hun gewicht.

 

stil en laat blauw licht
verstrijkende tijd begraaft
dit huis in het stof

13773

haibun, haiku
6 mei 2019

Op het Jaarbeursplein gonst een langgerekte zoemtoon, een signaal, een machine: bouw. Een laag ruisen maskeert het verkeer in de verte. Het is vroeg, de mensen zwijgen nog. Een groep mannen met identiek haar breekt de stilte en lacht uitbundig. Je kunt hier vandaag geen klanken oogsten, en woorden weinig. De grond trilt. Er komt een trein.

stenen stationsplein
groepen mensen ploegen door
ochtendruis en -roes.

13761

gedicht, haiku
24 april 2019

spits bij de singel
een meerkoet zwemt ferm
door weerspiegeld gras

13758

gedicht, haiku
21 april 2019

Paaszondagmorgen
treurige geschiedenis
heeft klokklank bevlekt

13757

gedicht, haiku
20 april 2019

avondschemering
een stoel met wespentaille
door ruis geflankeerd

13756

gedicht, haiku
19 april 2019

een lenteavond
in afkoelende lucht
nog geen zwaluwen

13755

gedicht, haiku
18 april 2019

door koperdraden
diep in toendra begraven
klinkt die diepe stem

13753

gedicht, haiku
16 april 2019

lente in het park
een reiger sluipt behoedzaam
door glanzend water

13751

gedicht, haiku
14 april 2019

boven het water
en geurend naar gras
is dit elke stad

13750

gedicht, haiku
13 april 2019

rulle heidegrond
de droogte van vorig jaar
rust nog op het zand

13749

gedicht, haiku
12 april 2019

op het heidepad
veel droge dennenaalden
sporen in rul zand

13747

gedicht, haiku
10 april 2019

stil in het Griftpark
in het gras pikken kauwtjes
gretig naar ontbijt

13746

gedicht, haiku
9 april 2019

verre kerkklok strooit
bolvormige signalen
over puntig dak

13745

gedicht, haiku
8 april 2019

vanuit natte grond
gras met overlevingsdrang
bestormt de stadsmuur

13744

gedicht, haiku
7 april 2019

bouwput in centrum
aan lucht grenzende hijskraan
draait om de aardas

13743

gedicht, haiku
6 april 2019

water begeleidt
vogels en graafmachines
bij hun ochtendzang

13742

gedicht, haiku
5 april 2019

lente begint koud
onder prille bladeren
mos en druppels dauw

13741

gedicht, haiku
4 april 2019

op maandagmorgen
schreeuwen de machines
al bij het ontbijt

13739

gedicht, haiku
2 april 2019

als in reflectie:
uit korstmossige takken
schijnt het eerste licht

13735

gedicht, haiku
29 maart 2019

een heel jaar voorbij
teder het zand aanharken
bloemen op zijn graf

13737

gedicht, haiku
26 maart 2019

‘s morgens bij de thee
nu kruipt een hele wereld
door mijn keel omhoog

13736

gedicht, haiku
25 maart 2019

bui: heel kort weerkaatst
horizontale regen
van de Neudeflat

13735

gedicht, haiku
24 maart 2019

zondagavond vroeg
aan een hoge steiger danst
een touw in de wind

13733

gedicht, haiku
22 maart 2019

mist in de straten
bij elk Messiaen-akkoord
verschiet ze van kleur

13732

gedicht, haiku
21 maart 2019

waar vorige week
de tuinstoelen omwaaiden
daar liggen ze nog

13731

gedicht, haiku
20 maart 2019

zonlicht, perron
even zacht afscheid nemen
als de lucht vandaag

13730

gedicht, haiku
19 maart 2019

nu opeens windstil
dun wolkendek reflecteert
fotonen van ver

13729

gedicht, haiku
18 maart 2019

toestand verdwenen
zonlicht op flatgebouwen
weet prachtig van niets

13728

gedicht, haiku
17 maart 2019

nacht, Mariaplaats
hoge wijzers op de Dom
verraden het uur

13725

gedicht, haiku
14 maart 2019
(vier nachtdelen)

1.

achter de huizen
komt in knopen en buiken
het verkeer voorbij

2.

achter mijn ogen
trekt knipperend en flitsend
migraine voorbij

3.

onder de deken
komen haast bewegingloos
maannachten voorbij

4.

achter de wolken
komt knipperend en flitsend
een heelal voorbij

 

13724

gedicht, haiku
13 maart 2019

zittend op de grond
in ver verwijderde bol
tintelen voeten

13720

gedicht, haiku
10 maart 2019

wolken wijken uit
daken druppen rillend na
plotseling de maan

13718

gedicht, haiku
8 maart 2019

vallende druppels
vervuilde wereld boort zich
in raamkozijnen

13712

gedicht, haiku
6 maart 2019

onder koepeldak
glas in lood, de kleur van stem
naderend afscheid

13711

gedicht, haiku
5 maart 2019

oude houten vloer
grommende machines slaan
lijnen in het stof

13709

gedicht, haibun, haiku
3 maart 2019

Stormachtig. Rommelende windstoten ruiken naar regen. Omvallende stoelen werpen valklank tegen de muren. Herinnering aan zee, aan ver. De dag begint.

bol en opwellend
reikt de stormwind naar binnen
slaat bladzijden om

13708

gedicht, haiku
2 maart 2019

tussen de huizen
sireneinterval buigt
zich over het blok

13707

gedicht, haiku
1 maart 2019

hortend en stotend
weeft een zwarte wolk kauwtjes
luid de hemel dicht

13706

gedicht, haiku
28 februari 2019

strak, hoog en hoekig
schiet een eeuwenoude stad
nog steeds uit de grond

13705

gedicht, haiku
27 februari 2019

ver een piano
akkoorden, repetitief
je ademhaling

13702

gedicht, haiku
24 februari 2019
(zondagmorgen zeven uur)

de mensen slapen
de vogels hebben hun plicht
al zingend volbracht

13699

gedicht, haiku
21 februari 2019

een lach ontvouwt zich
ze rekt zich dromerig uit
net na de stilte

13698

gedicht, haiku
20 februari 2019

eind februari
vroege lentezon doorschijnt
asgrauwe handen

13697

gedicht, haiku
19 februari 2019

ik ontmoet de nacht voor alle eerste keren
voor het eerst in tijden bewust en horend naar haar toe
ik wist niet dat het hier zo regenen kon
niet dat het hier al was begonnen
de waterval die je grieven versterkt
en ze meeneemt en terugkomt en schreeuwt als door een waterrad

veel te vroeg hoor je al niets meer
dat is een begin

13696

gedicht, haiku
18 februari 2019

we hadden elkaar al zo lang niet gezien
dat je niet wist dat er kaarsen brandden
in een poging het vuur en de schade te vergeten.

13695

gedicht, haiku
17 februari 2019

langzaam ontwaken
in het alomvattende.
de galm is niet echt.

13693

gedicht, haiku
15 februari 2019

koolmees, merel, duif
de oranje ochtenden
komen al terug

13692

gedicht, haiku
14 februari 2019

woorden, eeuwenoud,
verweven melodiën
muurvast in het hoofd

13688

gedicht, haiku
10 februari 2019

een bekende straat
vier zacht zingende mannen
geven nieuw elan

13687

gedicht, haiku
9 februari 2019

einde regenbui
soms worden dagen stiller,
groeien op je huid

13682

gedicht, haiku
4 februari 2019

klank van middernacht
drijft geur en herinnering
door het open raam

13681

gedicht, haiku
3 februari 2019

ondanks natte jas
ondanks grijsblauwe strepen
waren druppels rond

13680

gedicht, haiku
2 februari 2019
recensie in vier haiku’s

concert op vrijdag
onder getekend gewelf
in de Pieterskerk

mengende stemmen
en elektrische bellen
ruisen over steen

de ramen donker
de klanken alle kleuren
gesloten ogen

bloemen openen
een golf van ruimtelijkheid
en van kippenvel

13678

gedicht, haiku
31 januari 2019

donderdagmorgen
met dichte mist rijst de vraag
wat bestaat er nog?

13677

gedicht, haiku
30 januari 2019

een stem van vroeger
besluiteloze wonden
openen, sluiten?

13676

gedicht, haiku
29 januari 2019

samen op dit vlot
er is geen ruimte over
niet fysiek, niet nu

13675

gedicht, haiku
28 januari 2019

‘s morgens als een bloem
het gezicht openvouwen
naar de namaakzon

13672

gedicht, haiku
25 januari 2019

rust in gedachten
tijdens koude sneeuwnachten
blijven auto’s thuis

13667

gedicht, haiku
20 januari 2019

reikende takken
ineengeklapte duiven
schuilen voor de nacht

13663

gedicht, haiku
16 januari 2019

twee struiken bloeien
in de wind die om hen sluipt
loert de winterkou

13662

gedicht, haibun, haiku
15 januari 2019
In Drenthe

Kale bomen en akkers met grote plassen water. Sporen van tractors die uit het verleden spreken. Contouren van de sloten door hoog water vervaagd en onduidelijk. Gevallen bladeren, al begonnen met vergaan, worden spoedig door de gulzige grond verzwolgen. Laag licht droogt het land, betrapt haar op heterdaad.

lange schaduwen
lage januarizon
schijnt op natte wei

13657

gedicht, haiku
10 januari 2019

de kern van een duin:
alles wat verloren gaat
rapen we bijeen

13655

gedicht, haiku
8 januari 2019

wolken trekken weg
te laat voor zakkende zon
storm verdwijnt oostwaarts

13654

gedicht, haiku
7 januari 2018

‘s avonds bij thuiskomst
nog uren nagelopen
op Zandvoorter strand

13653

gedicht, haiku
6 januari 2019

wakker geworden
buiten de zon die verdwijnt
zestien uur duister

13651

gedicht, haibun, haiku
4 januari 2019

Een betonnen kubus met aan één kant glas. De vinexwijk zag ik nauwelijks, ik zag een strand dat hier helemaal niet was. Zoals de vele wegen buiten lopen wij langzaam uit elkaar. Je ziet het gebeuren, maar kunt het nauwelijks helpen.

blokkig tuinlandschap
erboven witte vogels
op hun weg terug

13649

gedicht, haiku
2 januari 2019

twee januari
zwarte kruitstrepen kruisen
natte plakken rood

13646

gedicht, haiku

laatste zondag, vroeg
geen mens steekt nog vuurwerk af
men slaapt in stilte

13644

gedicht, haiku

hij genoot hiervan
je voelt zijn afwezigheid
in zijn zorgzaamheid

13643

gedicht, haiku

licht door de ruiten
op kunststoffen vensterbank
rust een houten kom

13642

gedicht, haiku

gekraak op Domplein
meisje oefent danspatroon
schoenen op strooizout

13639

gedicht, haiku

heldere morgen
in de verwarmingslucht danst
draad uit boekenrug

13637

gedicht, haiku

ver na middernacht
regen op een plastic dak
kraakt als krommend hout

13636

gedicht, haiku

ver na middernacht
de zwarte nachthemel schijnt
duizend zonnen sterk

13635

gedicht, haiku

ver na middernacht
de merels fluiten geen lied
de dag blijft nog weg

13634

gedicht, haiku

ver na middernacht
proberen te gaan slapen
of wachten op licht

13628

gedicht, haiku

vijf stemmen van nu
zingen stemmen van vroeger
naklank op papier

13625

gedicht, haiku

in de grauwigheid:
voorbijstromend wolkendek
kleurt druppels op ruit

13623

gedicht, haibun, haiku

Botten in de regen. Regen die aanklopt op de huid om binnen te mogen. Botten met pijn, een lichaam. De gelijkenis in kleur tussen potloodgrafieten schilfers en een door bureaulamp verlichte sleutelbos. Gisteren was ze opeens daar, nieuw en intelligent.

de misselijkheid
de dagen hecht vervlochten
de troost van regen

13622

gedicht, haiku

1.

een dag vol vriendschap
oogcontact over tafel
warme stem-banden

2.

theekopjes op een rij
beige mat in de zendo
samen ópletten

3.

matras in Utrecht
met een glimlach verslapen
tot de Boevenklok

13603

gedicht, haibun, haiku

de nacht is om ons heen geslopen, zoals ze dat soms doet. Bewegingloos strekt ze zich uit over donkere ramen. Blauw licht door een gordijn bij overbuurvrouw geeft het duister diepte. Dit is hoe stilte oogt, dit is het omhelzend zinkgat van de winterhalf.

Heldere herfstnacht
ronde, slapende schoorsteen
weerkaatst diepdonker

13571

gedicht, haiku

nacht in oktober
troostend wiegende stem zingt
zacht mijn ogen toe

13570

gedicht, haiku

helft van oktober
lucht nog onwaarschijnlijk warm
de nacht al zo lang

13556

gedicht, haiku

duizenden auto’s
de horizon licht verkleurd
waar gaan jullie heen?

Dag 12230

gedicht, haiku

Stil contrast
muur grijs, bureau gebroken wit
niet naar buiten, nog
vertragen
ik heb de wekker al gezet
vertragen
ontwaken gaat vanzelf