14186

Notitie
22 juni 2020

gefragmenteerde nacht. Om 4 uur gaan wandelen. Vogeltjes, eerste zonlicht, ruisende blaadjes, voelbaar stijgende temperatuur. Utrecht leeg en verlaten. Het leek wel zoals tijdens…

Ja, voor het eerst: lockdownnostalgie.

14157

Dagboek, haiku
11 juni 2020

ongestofte schouw
reikhalzend en lichtgulzig
ontvouwen planten

14154

Notitie
21 mei 2020

het was een dwaalspoor
niets begrijp ik van het universum
hoe kan ik haar indammen?

13287

Brieven aan S, proza

4e brief aan S.

Lieve S,

vandaag is een dag waarop je kiezen moet tussen opkrullen in kunstlicht of het echte licht omarmen. Wolken doorkruisen de late morgen en werpen schaduwen die bestaan, maar niet herkend worden. De wind fluit er een wijsje bij. De mensen dromen: was het maar lente, vlogen de zwaluwen hier maar vast boven, dan joelden de knoppen van het water aan dunne boomvingers zonder bast.

Maar het is winter. De mist zit in de ramen en wil niet naar buiten. Een meeuw zonder benen worstelt zich vreugdeloos door de atmosfeer.

Kom je nog wel eens in Scheveningen?

Liefs,
H.

13013

foto, Notitie

Groots wordt hier verteld van doorgangen, lichtkoepels en stadshuiskamers. Van nieuwe paden en open puien. Hoe mooi bedacht ook, hoe knap het ook is om dat allemaal te ontwerpen en te bouwen: het zou de bedrijven sieren als ze niet alles fraseren of wij lezers het einddoel zijn. Alsof dat gebouw er niet voor hen maar voor ons staat. Alsof ze ons niet omleiden om spullen te verkopen.

Winstmaximalisatie en op tijd de trein halen zijn tegengestelde belangen.

Als het gebouw er niet stond, was het ook goed. Tastbare gestaltes liepen er door ramen over drassige vloeren van straat.

12380

Dagboek

Het is stil in de bibliotheek, zelfs naast de hoofdingang, waar het doorgaans een groot komen en gaan van studenten is. De deuren zijn met planken afgesloten. De enige ingang is aan de zijkant. De zij-ingang gebruiken bij een verder afgesloten gebouw voelt als binnensluipen, alsof je lid bent van een kleine groep uitverkorenen. Er is iets prettigs aan een grote gesloten deur van binnen zien.

Er klinkt getyp op laptops, de luchtverversingsinstallatie ruist. Buiten milde regen, kleine gaatjes op de grond onder de bomen. Een kastanjeboom buiten heeft rotte plekken in zijn bladeren, alsof het herfst is. De stilte in de stad en de bibliotheek verraden dat het hoogzomer is.

Zambia 19: Chibale, hoofdstraat

Dagboek, klank, Uncategorized

Een van onze laatste avonden in Chibale, na zonsondergang. In de hoofdstraat is de lucht nog warm van de dag. Ze is gevuld met het zachte geroezemoes van de bewoners, die elkaar hier opzoeken.

Chibale00103

(foto: butalaproject.hku.nl)

12349 – 3e brief aan S.

Brieven aan S, proza

Lieve S.,

 

het is wonderlijk hoe koud de morgen nog kan aanvoelen op een dag die tropisch warm zal worden. Binnen geeft de thermometer 21 graden aan; in de winter zouden we beginnen te zweten, maar het is geen winter en een mens went aan bijna alles. Kippenvel. Het is een morgen om naar het strand te gaan, niet om te zwemmen maar om er te slenteren in je veel te lange broek en om het zand naar binnen te voelen stromen door je kapotte, stoffen schoenen.

 

Ik heb van je gedroomd vannacht. We hadden een fiets die op vier verschillende manieren in elkaar geschroefd kon worden, en we begrepen er beiden niet veel van. Dat was in orde, omdat we eigenlijk niet weg wilden.

 

Na zulke dromen mis ik je.

 

H.